ಗರೂಡಧ್ವಜಸ್ತೋತ್ರಮ್ ಅಥವಾ ಧ್ರುವಕೃತಾ ಭಗವತ್ಸ್ತುತಿಃ
ಧ್ರುವ ಉವಾಚ ಯೋsನ್ತಃ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಮಮ ವಾಚಮಿಮಾಂ ಪ್ರಸುಪ್ತಾಂ ಸಂಜೀಯತ್ಯಖಿಲಶಕ್ತಿಧರಃ ಸ್ವಧಾಮ್ನಾ । ಅನ್ಯಾಂಶ್ಚ ಹಸ್ತಚರಣಶ್ರವಣತ್ವಗಾದೀನ್- ಪ್ರಾಣಾನ್ನಮೋ ಭಗವತೇ ಪುರೂಷಾಯ ತುಭ್ಯಮ್ ॥ 1॥ ಏಕಸ್ತ್ವಮೇವ ಭಗವನ್ನಿದಮಾತ್ಮಶಕ್ತ್ಯಾ ಮಾಯಾಖ್ಯಯೋರೂಗುಣಯಾ ಮಹದಾದ್ಯಶೇಷಮ್ । ಸೃಷ್ಟ್ವಾsನುವಿಶ್ಯ ಪುರುಷಸ್ತದಸದ್ಗುಣೇಷು ನಾನೇವ ದಾರೂಷು ವಿಭಾವಸುವದ್ವಿಭಾಸಿ ॥ 2॥ ತ್ವದ್ದತ್ತಯಾ ವಯುನಯೇದಮಚಷ್ಟ ವಿಶ್ವಂ ಸುಪ್ತಪ್ರಬುದ್ಧ ಇವ ನಾಥ ಭವತ್ಪ್ರಪನ್ನಃ । ತಸ್ಯಾಪವರ್ಗ್ಯಶರಣಂ ತವ ಪಾದಮೂಲಂ ವಿಸ್ಮರ್ಯತೇ ಕೃತವಿದಾ ಕಥಮಾರ್ತಬನ್ಧೋ ॥ 3॥ ನೂನಂ ವಿಮುಷ್ಟಮತಯಸ್ತವ ಮಾಯಯಾ ತೇ ಯೇ ತ್ವಾಂ ಭವಾಪ್ಯಯವಿಮೋಕ್ಷಣಮನ್ಯಹೇತೋಃ । ಅರ್ಚನ್ತಿ ಕಲ್ಪಕತರೂಂ ಕುಣಪೋಪಭೋಗ್ಯ- ಮಿಚ್ಛನ್ತಿ ಯತ್ಸ್ಪರ್ಶಜಂ ನಿರಯೇsಪಿ ನೄಣಾಮ್ ॥ 4॥ ಯಾ ನಿರ್ವೃತಿಸ್ತನುಭೂತಾಂ ತವ ಪಾದಪದ್ಮ- ಧ್ಯಾನಾದ್ಭವಜ್ಜನಕಥಾಶ್ರವಣೇನ ವಾ ಸ್ಯಾತ್ । ಸಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಸ್ವಮಹಿಮನ್ಯಪಿ ನಾಥ ಮಾ ಭೂತ್ ಕಿನ್ತ್ವನ್ತಕಾಸಿಲುಲಿತಾತ್ ಪತತಾಂ ವಿಮಾನಾತ್ ॥ 5॥ ಭಕ್ತಿಂ ಮೂಹುಃ ಪ್ರವಹತಾಂ ತ್ವಯಿ ಮೇ ಪ್ರಸಂಗೋ ಭೂಯಾದನನ್ತ ಮಹತಾಮಮಲಾಶಯಾನಾಮ್ । ಯೇನಾಂಜಸೋಲ್ಬಣಮುರೂವ್ಯಸನಂ ಭವಾಬ್ಧಿಂ ನೇಷ್ಯೇ ಭವದ್ಗುಣಕಥಾಮೃತಪಾನಮತ್ತಃ...